To jest piosenka polityczna to jest piosenka zakazana

ona jest szczera autentyczna jest antykapitalistyczna



każde dziecko śpiewa z nami

precz precz z kapitalistami

każde dziecko śpiewa z nami  precz  precz  precz



kiedy poranne wstają zorze

lub kiedy dzień się kończy cały

człowiek rozumie ile może 

czy duży jest czy jeszcze mały



to jest piosenka polityczna  to jest piosenka uproszczona

może ją śpiewać brat i ojciec  może ją nawet śpiewać żona



każde dziecko śpiewa z nami

precz precz z kapitalistami

każde dziecko śpiewa z nami  precz  precz  precz



gdy jasne słońce świeci rano



lub noc gwiaździsta jest jak kryształ



człowiek przed siebie patrzy śmiało 

i myśli to co zawsze myślał



to jest piosenka polityczna  to jest piosenka pożyteczna

można ją śpiewać na ulicy ona wyraża to co jest w nas



każde dziecko śpiewa z nami

precz precz z kapitalistami (precz precz precz z komunistami)

każde dziecko śpiewa z nami precz  precz  precz



To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic… 

To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic… 

Robaczek w swej dziurce, jak docent za biurkiem
I pszczółka na kwiatkach, jak kontrol w tramwajach
Tak dłubie i gmera, napisze – wymyśli
Obejdzie wokoło, zabrudzi – wyczyści
I krzaczek przy drodze i brat przy maszynie
Jak noga w skarpecie, jak sprzedawca w kantynie
Kamyczek na polu i strażnik na straży
Lodówka wciąż ziębi, kuchenka wciąż parzy
A po co? A po co? – Tak dłubie i dłubie?
A za co? A za co? – Tak myśli i skubie?
I tak się przykłada i mówi z ekranu
I bredzi latami, wieczorem i rano

To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic… 

To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic, nie ma już nic, nic, nic!