Nie męcz mnie zabieraj się

Idź już stąd bo mam cię potąd

Nie chcę twoich porad uczucia twoje mam gdzieś 

Nie męcz mnie i się stąd wynieś



Jak to źle z oddaną kobietą

Nie czuje że jestem poetą

Ciągle coś poprawia i czyni mi uwagi

Nie mogę już skupić uwagi



W zwierciadle wyglądam bardzo źle

Ręka drży pióro z niej leci mi

Męczę się przy pracy i lęki różne mam

A gdy śpię to głównie w malignie



Z tego wnet stracę cały talent

A sprawność już coraz mniejszą mam

Nie rozkopuj kołdry bo będę niedobry

Najpłodniej żyję gdy jestem sam



Idzie noc 	

		na rynku bal

		wędrowna scena już rozbłysła 	

		niepoważnie

		trudno tak 	

		uwierzyć w to

		chodniki i piwnice pełne 		

		to nieważne



	Ja zabiorę ciebie stąd i opowiem to co wiem

	co oznacza każdy ślad i co tu się zdarzy w dzień



	przecież żyjemy jak zwierzęta 	

	wolność nadejdzie wnet

	może tu jeszcze ktoś pamięta



		nasze psy 	

		i nasze sny

		wyraźnie mówią to co w środku 	

		tak jak zawsze

		jeszcze noc 	

		muzyka gra

		ludzie się plączą ale nie chcą 	

		nawet patrzeć



	ja zabiorę ciebie stąd	i opowiem to co wiem

	co oznacza każdy ślad i co tu się zdarzy w dzień



	przecież żyjemy jak zwierzęta 	

	wolność nadejdzie wnet

	może tu jeszcze ktoś pamięta