Nie męcz mnie zabieraj się

Idź już stąd bo mam cię potąd

Nie chcę twoich porad uczucia twoje mam gdzieś 

Nie męcz mnie i się stąd wynieś



Jak to źle z oddaną kobietą

Nie czuje że jestem poetą

Ciągle coś poprawia i czyni mi uwagi

Nie mogę już skupić uwagi



W zwierciadle wyglądam bardzo źle

Ręka drży pióro z niej leci mi

Męczę się przy pracy i lęki różne mam

A gdy śpię to głównie w malignie



Z tego wnet stracę cały talent

A sprawność już coraz mniejszą mam

Nie rozkopuj kołdry bo będę niedobry

Najpłodniej żyję gdy jestem sam



Ja nie wiem co to sen

Sprzedaję w nocy to co kupiłem w dzień

Przychodzą różni a co do cen

Trzydzieści złotych to nie jest żaden ten

Ja nie wiem co to sen



Przyszedł Wacek, z emocji drży mu twarz

Zawsze palił gandzię a czasami hasz

Więc na Wawrzyszew  raz dwa trzy

Ten co ma amfę nie chce otworzyć drzwi

Ja nie wiem co to sen



A więc do Gruszki, on zawsze coś tam ma

Samochód czeka a w samochodzie ja

Miał być o drugiej jest piąta sześć

Poczekam jeszcze trochę przecież wziął cały cash

Ja nie wiem co to sen





Wreszcie jest, cały blady jak śnieg

Oddaje forsę, tłumaczy co za pech

Koledzy z Gdyni wiesz jak czasem jest

Zwinęli wszystkich a w mieszkaniu został pies

Ja nie wiem co to sen